全部嫌になった
僕たちは憂いた
38℃の体温みたいに
明日は晴れますかね
それよりやっぱり、何処かへ行きませんか
ผมรู้สึกเบื่อหน่ายไปเสียทุกอย่างแล้ว
พวกเราได้แต่ทอดถอนใจ
ราวกับพิษไข้ 38 องศาที่รุมเร้า
พรุ่งนี้ฟ้าจะโปร่งไหมนะ
แต่ช่างเรื่องนั้นเถอะ... เราหนีไปที่ไหนสักแห่งด้วยกันไหม
恋をしていました
あの頃の僕たちに
ผมเคยตกหลุมรัก
ตัวพวกเราในวันวานเหล่านั้นเหลือเกิน
晴れの合間に
街を歩いてるみたい
ほらね、雨が止んだぜ
これさアカペラみたいだね
全部嫌になるくらい
露骨なリピートで
ในชั่วขณะที่ท้องฟ้าเปิด
ดูราวกับเรากำลังเดินทอดน่องอยู่ในเมือง
ดูสิ ฝนหยุดตกแล้วนะ
บรรยากาศไร้เสียงรบกวนนี้ เหมือนเพลงอะแคปเปลลาเลยเนอะ
วนเวียนซ้ำ ๆ จนพาลให้เกลียดทุกสิ่ง
ด้วยภาพจำเจที่ฉายซ้ำอย่างโจ่งแจ้งที่สุด
眠った 起きた
僕たちの憂いは
なんて言うか、針みたい
明日は雨ですかね
それより咲いた向日葵を探しませんか
หลับไป แล้วก็ตื่นขึ้นมา
ความกลัดกลุ้มของพวกเราน่ะ
จะพูดยังไงดี... มันเหมือนกับเข็มเลย
พรุ่งนี้ฝนจะตกไหมนะ?
ช่างเถอะ เราไปตามหาดอกทานตะวันที่บานอยู่ดีกว่าไหม?
恋をしていました
切れかけの電球に
ฉันเคยตกหลุมรัก
หลอดไฟกระพริบที่ใกล้จะดับดวงนั้น
月の灯りで
街を泳いでるみたい
人と人の隙間を君と、いびつなクロールでね
全部嫌になるくらい！
อาศัยเพียงแสงจันทร์นำทาง
ดูเหมือนเรากำลังแหวกว่ายอยู่ในเมือง
ว่ายผ่านช่องว่างระหว่างผู้คนไปพร้อมกับเธอ ด้วยท่าฟรีสไตล์ที่บิดเบี้ยว
จนพาลให้เกลียดทุกอย่างไปเลย!
晴れに傘を掲げて
僕ら祈ってるみたい
日々と日々の隙間で
たまに引く風邪みたいにね
กางร่มขึ้นทั้งที่ท้องฟ้ายังสดใส
ดูราวกับว่าพวกเรากำลังสวดภาวนา
ในช่องว่างระหว่างวันต่อวัน
ก็เหมือนกับไข้หวัดที่นาน ๆ ทีจะเป็นสักหน
ただの昼間に
街を歩いてるみたい
ほらね、雨が止んだぜ
これさアカペラみたいだね
月曜日の僕ら晴れやか
いわゆる仮病でね
แค่ช่วงกลางวันธรรมดา ๆ
ดูเหมือนเรากำลังเดินทอดน่องอยู่ในเมือง
ดูสิ ฝนหยุดตกแล้วนะ
บรรยากาศแบบนี้ เหมือนเพลงอะแคปเปลลาเลยเนอะ
วันจันทร์ของพวกเราช่างสดใสเริงร่า
ก็เพราะสิ่งที่เรียกว่า “แกล้งป่วย” ยังไงล่ะ