← 二人称 · สารบัญอัลบั้ม
ปกอัลบั้ม 二人称

二人称 · 06

ポスト春

Posuto Haru · Post Spring · หลังใบไม้ผลิ

เนื้อร้องและทำนอง: n-buna

センサーライト、日差し

隣人無し、強盗日和

死んでしまったみたい

私の変な街が

เซนเซอร์นิรภัย กับแสงตะวัน

ไร้ซึ่งผู้คน เหมาะแก่การปล้นเสียจริง

ราวกับเมืองอันประหลาดที่ผมอยู่

ได้สิ้นลมหายใจลงไปแล้ว

街頭、深夜四時

音声無し、東京は春

トーキー映画のモノクロみたい
ใจกลางเมืองตอนตีสี่

โตเกียวที่เป็นดั่งยามใบไม้ผลิอันเงียบงัน

ราวกับหนังเสียงซึ่งกำลังฉายเป็นภาพขาวดำ

これからの僕たちは

分かるわけないものを分かる為の言い訳に夢中

さよならをマイルストーンの代わりに置いておくよ

街角に春が落ちる
พวกเราต่อจากนี้

คงหมกมุ่นอยู่กับคำกล่าวอ้างที่ทำให้เราเข้าใจในสิ่งที่ไม่มีวันเข้าใจ

ถ้างั้น ผมขอตั้งการจากลาไว้แทนหมุดหมายของชีวิตก็แล้วกัน

และฤดูใบไม้ผลิก็ร่วงหล่นตรงมุมถนน

良心的に生きよ

隣人愛、信号は待とう

死ぬなら電車は止めないように!

はぁ、殺してやるよ
จงใช้ชีวิตอย่างมีศีลธรรมเถอะ

รักคนรอบข้าง และรอสัญญาณไฟให้เป็น

ถ้าจะตายก็อย่าทำให้รถไฟต้องหยุดวิ่งสิ

เฮ้อ งั้นเดี๋ยวผมจะฆ่าแกให้เอง

街頭ニュース、テレビ

センターヒット、自殺願望

人間讃歌のパレードみたい
ข่าวภาคสนามในโทรทัศน์

ฉากเบสบอลตีเข้าตำแหน่งกลาง กับแรงปรารถนาที่จะจบชีวิตตัวเอง

ราวกับขบวนพาเหรดที่สรรเสริญความเป็นมนุษย์

これからの僕たちは

遠回しな敵意の優しそうな言い換えに夢中

この歌をマイルストーンの代わりに置いておくよ

街角に花が満ちる
พวกเราต่อจากนี้

คงหมกมุ่นอยู่กับการสรรหาคำอื่นที่แสนอ่อนโยนมาพรรณนาความเกลียดชังอันอ้อมค้อม

ถ้างั้น ผมขอตั้งบทเพลงนี้ไว้แทนหมุดหมายของชีวิตก็แล้วกัน

และเหล่าดอกไม้ก็เบ่งบานจนเต็มมุมถนน

批判も批評も雪

評論無し、表現日和り

無性に誰かをお殴りしたい

露悪的映画、皮肉、階級戦、流血描写

暴力衝動の代打みたい
ทั้งคำวิจารณ์และคำตัดสินล้วนเป็นดั่งหิมะ

ไร้ซึ่งการพิจารณา ได้แต่น้ำท่วมปากอยู่แบบนั้น

ผมอยากจะต่อยใครสักคนให้น่วมเหลือเกิน

ทั้งหนังที่ตีแผ่ด้านมืด การประชดประชัน สงครามชนชั้น และฉากนองเลือด

ทั้งหมดนี่ เปรียบเหมือนตัวแทนของความพลุ่งพล่าน

いや、私の方が間違い

C級映画の皮肉屋みたい
ไม่สิ ผมคิดผิดไป

เหมือนคนปากร้ายในหนังเกรดต่ำมากกว่า

美しくない日々の美しくない夜の、美しさの言い換えの途中

この歌をマイルストーンの代わりに置いておくよ

さようなら、また

ในตอนนี้ผมยังคงสรรหาคำอื่นมาพรรณนาความงดงามต่อวันเวลาและค่ำคืนอันหมองหม่น

ถ้างั้น ผมขอตั้งบทเพลงนี้ไว้แทนหมุดหมายของชีวิตก็แล้วกัน

ลาก่อน ไว้พบกันใหม่

これからの僕たちは

解らなくていいものを解る為の進化論に夢中

さよならをマイルストーンの代わりに置いておくよ

街角に春が満ちる
พวกเราต่อจากนี้

คงหมกมุ่นอยู่กับทฤษฎีวิวัฒนาการที่อธิบายในสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องเข้าใจ

ถ้างั้น ผมขอตั้งการจากลาไว้แทนหมุดหมายของชีวิตก็แล้วกัน

และยามใบไม้ผลิก็เบ่งบานจนเต็มมุมถนน


มุมมองจาก n-buna

ผมตั้งใจบันทึกเสียงกลองให้ออกมาดิบและดุดันในห้องที่ซับเสียงจนแห้งครับ มีความบิดเบี้ยวตรงที่จงใจให้เฉพาะกลองเท่านั้นที่เปลี่ยนจังหวะเหลื่อมออกจากจังหวะหลัก ถ้าเปรียบโพสต์โมเดิร์นเป็นฤดูใบไม้ผลิแห่งวรรณกรรม โลกยุคนี้ก็คือโพสต์-โพสต์โมเดิร์น ซึ่งก็คือ “หลังฤดูใบไม้ผลิ” (Post Spring) นั่นเองครับ


เครดิตคำแปล

ผู้แปล: Ookiimegane

ตรวจทาน: Pudding