孤独と、夏が去ったカーテンを見間違える
空っぽの魂が何となく野火に似てる
靴紐と寂しいこの心を見間違える
ほどく両手に夕焼け 波の中に似てる
ผมหลงมองผ้าม่านตอนหน้าร้อนผ่านไปว่าเป็นความโดดเดี่ยว
ดวงจิตอันกลวงเปล่าของผมดูราวกับไฟท่วมทุ่งที่ลุกโชน
ผมหลงมองหัวใจอันอ้างว้างดวงนี้ว่าเป็นเชือกรองเท้า
สองมือที่แก้ปมเชือกนั้นอาบแสงยามเย็น ราวกับเกลียวคลื่นในทะเล
唐紅に水くくれ
Karagurenai ni mizu kukure
จงย้อมลำธารให้เป็นโรหิตสีชาดด้วยเถิด
この私をお前のようにくくれ
赤々、赤くあれ
街を呑み込むバックライト
染めろ赤色、魔性のように
ช่วยย้อมตัวผมคนนี้
ให้เป็นสีแดงเฉกเช่นเธอที
แสงแบ็คไลต์ที่กลืนกินทั้งเมือง
จงย้อมมันให้แดงฉาน ราวกับเป็นความชั่วร้าย
この世界をルビーのように飾れ
赤々、赤くあれ
路地裏のランドリーも染めろ
さよならを言うみたいに
ช่วยเติมแต่งโลกใบนี้
ให้เป็นสีแดงเฉกเช่นทับทิมที
จงย้อมแม้กระทั่งร้านซักรีดที่อยู่ตรงหลังตรอกนั่น
ให้ราวกับกำลังเอ่ยคำอำลา
鬼才と、奇を衒うだけのお前を見間違える
魔性と、澄み渡った夕暮れはやけに似てる
オマージュと、文脈のない引用を見間違える
向日葵と、振り向いているあなたを見間違える
ผมหลงมองตัวเธอที่เอาแต่พยายามทำตัวแปลก ๆ ว่าเป็นอัจฉริยะ
ยามสนธยาไร้หมอกนั้นช่างคล้ายกับความชั่วร้ายเหลือเกิน
ผมหลงมองการอ้างอิงกวีอันไร้ซึ่งบริบทว่าเป็นการบูชาผลงาน
ผมหลงมองตัวเธอที่กำลังเหลียวหลังกลับมาว่าเป็นดอกทานตะวัน
ただ暮れないあなたであれ
จงเป็นเธอผู้ไม่เคยมอดดับซึ่งแสงสุรีย์
この私もお前のように変われ
赤々、赤くあれ
山も呑み込むピンスポット
やめろ、照らすな私の顔を
ช่วยปล่อยตัวผมคนนี้
ให้กลายเป็นสีแดงเฉกเช่นเธอที
แสงสปอตไลต์ที่กลืนกินกระทั่งภูผา
หยุดเสียที เลิกส่องมาที่ใบหน้าของผมได้แล้ว
この世界をルビーのように飾れ
赤々、赤くあれ
ゴミ溜めもロータリーも染めろ
赤色、魔性のように
ช่วยเติมแต่งโลกใบนี้
ให้เป็นสีแดงเฉกเช่นทับทิมที
แม้แต่กองขยะและวงเวียน
จงย้อมให้แดงฉาน ราวกับเป็นความชั่วร้าย
この私をお前のようにくくれ
赤々、赤くあれ
人も呑み込むアッパーライト
やめろ、照らすな私以外を
ช่วยย้อมตัวผมคนนี้
ให้เป็นสีแดงเฉกเช่นเธอที
แสงอัปเปอร์ไลต์ที่กลืนกินเหล่าผู้คน
หยุดเสียที เลิกส่องคนอื่นนอกจากผมได้แล้ว
この世界をルビーのように飾れ
赤々、赤くあれ
その慈愛も不埒も全部染めろ
赤色、魔性のように
ช่วยเติมแต่งโลกใบนี้
ให้เป็นสีแดงเฉกเช่นทับทิมที
แม้แต่ความปรานีและความไร้ยางอาย
จงย้อมทั้งหมดนั่นให้แดงฉาน ราวกับเป็นความชั่วร้าย