行方知らずのあの雲を見た
わたしの鱗はあなたに似ていた
舌は二つ、まぶたは眠らず
ぼやけたよもぎの香りがする
ผมมองดูหมู่เมฆที่ไม่รู้จุดหมายเหล่านั้น
เกล็ดของผมคล้ายคลึงกับเธอ
ลิ้นมีสองแฉก เปลือกตาไม่เคยหลับใหล
มีกลิ่นอันเลือนรางของโกฐจุฬาลัมพาโชยมา
行方知らずのあの雲の下
わたしの心は火の粉に似ていた
靴はいらず、耳は知らず
冬の寝息を聞く
เบื้องล่างหมู่เมฆที่ไม่รู้จุดหมายเหล่านั้น
หัวใจของผมคล้ายคลึงกับสะเก็ดไฟ
ไม่ต้องการรองเท้า ไม่รู้จักใบหู
ฟังเสียงลมหายใจยามหลับใหลของเธอ
ブルーベルのベッドを滑った 春みたいだ
シジュウカラはあんな風に歌うのか
海を知らず、花を愛でず、空を仰ぐわたしは
また巫山の雲を見たいだけ
ผมเลื้อยผ่านทุ่งดอกระฆังสีน้ำเงิน มันช่างราวกับฤดูใบไม้ผลิ
เหล่านกติ๊ดขับขานบทเพลงเช่นนั้นเองหรือ
ตัวผมที่ไม่รู้จักทะเล ไม่เชยชมดอกไม้ ได้แต่แหงนมองท้องฟ้า
เพียงแค่อยากจะเห็นหมู่เมฆแห่งเขาอูซานอีกครั้งก็เท่านั้น
行方知らずのあの雲の下
あなたの鱗は日差しに似ていた
雨を知らず、触れて熱く
ぼやけたよもぎの香りがする
เบื้องล่างหมู่เมฆที่ไม่รู้จุดหมายเหล่านั้น
เกล็ดของเธอคล้ายคลึงกับแสงแดด
ไม่รู้จักสายฝน ยามสัมผัสกลับร้อนผ่าว
มีกลิ่นอันเลือนรางของโกฐจุฬาลัมพาโชยมา
芽吹く苔のベッドを転がった
あの頃みたいに
カタバミはこんな風に柔いのか
春を知らず、花を愛でず、風を舐めるわたしは
ただ海の深さを見たいだけ
กลิ้งเกลือกไปบนผืนตะไคร่น้ำที่ผลิยอดแผ่คลุมไปทั่ว
ราวกับในวันวานเหล่านั้น
ดอกส้มกบช่างอ่อนนุ่มถึงเพียงนี้เชียวหรือ
ตัวผมที่ไม่รู้จักฤดูใบไม้ผลิ ไม่เชยชมดอกไม้ ได้แต่เลียสายลม
เพียงแค่อยากจะมองเห็นความลึกของทะเลก็เท่านั้น
あの大きな海を経れば
あの雲の白さを見れば
あなたとの夢の後では
他には
หากได้ผ่านพบทะเลอันกว้างใหญ่นั้น
หากได้เห็นความขาวของหมู่เมฆนั้น
หลังจากความฝันที่มีร่วมกับเธอแล้ว
สิ่งอื่นใดนอกเหนือจากนี้ก็...
ブルーベルのベッドを滑った 春になれば
ホオジロはあんな風に笑うのか
海を知らず、花を愛でず、空を仰ぐわたしは
ただあなたを見たいだけ
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือน ผมได้เลื้อยผ่านทุ่งดอกระฆังสีน้ำเงิน
นกจาบปีกอ่อนหน้าขาวขับขานบทเพลงเช่นนั้นเองหรือ
ตัวผมที่ไม่รู้จักทะเล ไม่เชยชมดอกไม้ ได้แต่แหงนมองท้องฟ้า
เพียงแค่อยากจะมองเห็นเธอก็เท่านั้น
行方知らずのあの雲の下
わたしの心はあなたに似ていた
舌は二つ、まぶたは眠らず
いつか見たへびに似る
เบื้องล่างหมู่เมฆที่ไม่รู้จุดหมายเหล่านั้น
หัวใจของผมคล้ายคลึงกับเธอ
ลิ้นมีสองแฉก เปลือกตาไม่เคยหลับใหล
ช่างเหมือนกับงูที่เคยพบเห็นในวันวาน