貴方は風のように
目を閉じては夕暮れ
何を思っているんだろうか
เธอนั้นเป็นดั่งสายลม
ที่เมื่อหลับตาลงจะพบกับยามสนธยา
เธอกำลังนึกถึงอะไรอยู่กันนะ
目蓋を開いていた
貴方の目はビイドロ
少しだけ晴るの匂いがした
ดวงตาของเธอที่ลืมขึ้นในตอนนั้น
เป็นดุจลายแก้วที่ส่องแวววาว
และกลิ่นยามแดดกล้าก็โชยมาอย่างแผ่วเบา
晴れに晴れ、花よ咲け
咲いて晴るのせい
降り止めば雨でさえ
貴方を飾る晴る
ท้องนภาอันแจ่มใส ขอดอกไม้จงเบ่งบาน
ที่เบ่งบานเช่นนั้นเพราะฟ้าอันสดใส
ฟ้าอันสดใสที่แม้แต่สายฝนเมื่อหยุดลง
ก็จะคอยประดับตัวเธอให้งดงาม
胸を打つ音よ凪げ
僕ら晴る風
あの雲も越えてゆけ
遠くまだ遠くまで
ขอเสียงแห่งความเศร้าโศกจงสงบลง
เพราะพวกเราเป็นดั่งสายลมในยามฟ้าใส
จงพัดข้ามผ่านหมู่เมฆนั้นไป
สู่นภาอันแสนไกลจนลิบตา
貴方は晴れ模様に
目を閉じては青色
何が悲しいのだろうか
เธอนั้นเป็นตัวแทนแห่งยามฟ้าใส
ที่เมื่อหลับตาลงก็จะพบกับนภาสีคราม
มีสิ่งใดที่ทำให้เธอเศร้าใจกันนะ
目蓋を開いている
貴方の目にビイドロ
今少し雨の匂いがした
ดวงตาของเธอที่กำลังลืมขึ้น
เป็นดุจลายแก้วที่ส่องแวววาว
และตอนนี้กลิ่นสายฝนก็โชยมาอย่างแผ่วเบา
泣きに泣け、空よ泣け
泣いて雨のせい
降り頻る雨でさえ
雲の上では晴る
คร่ำครวญอย่างเศร้าโศก ขอนภาจงร่ำไห้
ที่ร่ำไห้เช่นนั้นเพราะสายฝน
แม้สายฝนโหมกระหน่ำสักเพียงใด
เหนือเมฆาอันแสนไกลคือฟ้าคราม
土を打つ音よ鳴れ
僕ら春荒れ
あの海も越えてゆく
遠くまだ遠くまで
ขอเสียงฝนที่กระทบดินจงดังก้อง
เพราะพวกเราเป็นดั่งพายุแห่งวสันต์
พัดข้ามผ่านท้องทะเลผืนนั้นไป
สู่สมุทรอันแสนไกลจนลิบตา
通り雨 草を靡かせ
羊雲 あれも春のせい
風のよう 胸に春乗せ
晴るを待つ
ฝนซู่ที่โปรยลงมา คอยเอนใบหญ้าให้พลิ้วไหว
เหล่าเมฆขนแกะ นั้นเป็นเพราะฤดูใบไม้ผลิ
ดั่งสายลมที่พัดแบกวสันตฤดูมาสู่ดวงใจ
และเฝ้ารอฟ้าอันสดใส
晴れに晴れ、空よ裂け
裂いて春のせい
降り止めば雨でさえ
貴方を飾る晴る
ท้องนภาอันแจ่มใส ขอผืนฟ้าจงแยกออก
ที่แยกออกเช่นนั้นเพราะยามใบไม้ผลิ
ฟ้าอันสดใสที่แม้แต่สายฝนเมื่อหยุดลง
ก็จะคอยประดับตัวเธอให้งดงาม
胸を打つ音奏で
僕ら春風
音に聞く晴るの風
さぁこの歌よ凪げ！
เสียงแห่งความตื้นตันนั้นดังกึกก้อง
เพราะพวกเราเป็นดั่งสายลมแห่งวสันต์
สายลมยามฟ้าใสที่ทุกคนต่างร่ำลือ
ขอบทเพลงนี้จงหยุดขับขานเสียที!
晴れに晴れ、花よ咲け
咲いて春のせい
あの雲も越えてゆけ
遠くまだ遠くまで
ท้องนภาอันแจ่มใส ขอดอกไม้จงเบ่งบาน
ที่เบ่งบานเช่นนั้นเพราะยามใบไม้ผลิ
จงพัดข้ามผ่านหมู่เมฆนั้นไป
สู่นภาอันแสนไกลจนลิบตา